2 Comments

Paars

Hallo iedereen!

Omdat ik ook mijn verhaaltjes in het Nederlands op de blog wil plaatsen een dubbele post vandaag.

Dit is het moment waarop het grote publiek kennis gaat maken met mijn verhaaltjes. Ik krijg er kriebels van in mijn buik.
Mijn vrienden hebben mijn verhaaltjes wel eens gelezen, voorgelezen aan hun kinderen of ze hun kinderen laten lezen. Maar dit is iets anders!

“Paars” is het eerste verhaal dat ik op aanvraag schreef. Toen ik Elena in 2010, ze was toen vier en een half jaar oud, vroeg wat ze in een verhaaltje wou hebben, zei ze: de kleur paars, een prinses, een toverlichtje, een leeuw, elfjes en een gewoon lichtje.
Daar moest ik even over nadenken. Het resultaat is dit verhaal.

Veel leesplezier.

xxx

Ann

Paars. Paars? Paars!

Ergens op de wereld, niemand weet precies waar, bevindt zich een land. Niks buitengewoons hoor ik je denken. Er zijn veel landen op de wereld. Hà! Dat denk je! Maar er is iets speciaals aan dat land.
Wat?
Paars. Paars? Paars!
Iedereen heeft wel iets met de kleur paars.

Prinses Violet bijvoorbeeld. Een beeldmooi meisje. Haar gitzwarte haar hangt langs haar witte gezichtje met rode lippen en blauwe ogen. Ze draagt het liefst een geel prinsessenkleed. Alle dagen loopt ze rond met een kroon op haar hoofd. Niet alle prinsessen doen dat, maar Violet wel. Rond haar hals hangt steeds een halsketting met paarse edelstenen. Het is haar lievelingscollier, vanwege de kleur.

De prinses woont in het midden van het land. In een paars kasteel. Je kent dat soort kastelen wel. Rond het kasteel ligt een gracht. Via een ophaalbrug kom je naar binnen. Dan sta je op de binnenplaats. Daar bevinden zich de paardenstallen. Er zijn veel gangen en kamers in het kasteel. Net een doolhof als je er de weg niet kent. En torens. Het kasteel heeft veel torens. Die zijn allemaal versierd met een kleurige vlag.

In een van die torens. Die met de paarse vlag erop, woont het toverlichtje Purper. Als het goed gezind is, schijnt het een paars licht. Het kan ook praten. Logisch. Anders zou het geen toverlichtje zijn.

Ten noorden van het kasteel ligt een groot bos. Geen gewoon bos. Maar ook geen oerwoud. De bomen hebben er allemaal paarse bladeren. Er wonen twee dieren. Mauve de leeuw met grote paarse manen en zijn vriendin Lila, een paarse krokodil. Samen spelen ze de hele dagen tussen de bomen en wassen zich in de paarse rivier.

Ten zuiden van het kasteel vind je het elfendorp. Er wonen veel elfjes. Maar eentje ervan is wel heel bijzonder. Amethist heet ze. Ze ziet er best grappig uit. Op haar paarse haar draagt ze altijd een kroon. Zo een die licht geeft. Ze draagt het liefst roze en zwarte kleren. En ja. Oeps! Bijna vergeten. Ze heeft ook vleugels natuurlijk. Kleine doorzichtige vleugels. Dat is zo bij elfjes.

Als je Amethist ziet, zie je ook steeds Neon. Een gewoon lichtje. Die twee kunnen niet zonder elkaar.

Op een dag zitten Violet en Purper in de toren met de roze vlag. Ze proberen er een nieuwe toverspreuk uit waardoor het toverlichtje roze moet schijnen. Maar het wil maar niet lukken.
‘Aba. Ibi. Ebe.’ Tovert het lichtje. ‘Schijnen als een schattig varkentje wil ik.’ Ze lachte extra lief maar het hielp niks. Ze scheen blauw. Zou het beter lukken als ze de toverwoorden omdraaide?
‘Ebe. Ibi. Aba. Schijnen als een schattig varkentje wil ik.’ Haar glimlach reikt van de ene kant van het handvat naar de andere. Maar nu schijnt ze geel.
‘Verdorie! Het moet toch kunnen.’ Denkt Purper en probeert een derde keer.
‘Ibi. Aba. Ebe. Schijnen als een schattig varkentje wil ik.’ En een mooie lach erbij natuurlijk. Maar het maakt niets uit. Nu schijnt ze rood.
‘Dat is raar.’ zegt Violet. ‘Alle kleuren van de regenboog sla je uit, maar geen roze. Hahaha! Moet je kijken: je schijnt rood en paarse strepen!’
Het toverlichtje bekijkt zichzelf, ziet het ook en barst in lachen uit. De toverspreuk is bijna uitgewerkt en ze krijgt haar normale kleur terug.

Plotseling begint het kasteel te schudden en te beven. Violet en Purper glijden van hun stoelen. Violet stoot haar hoofd tegen een tafelpoot en Purper rolt onder de kast met toverboeken.

Mauve en Lila zwemmen in de rivier en worden opgeschrikt door een hels lawaai. Het lijkt wel een aardbeving. Of een ontploffing.
‘Kijk!’ wijst Lila. ‘Het is alsof het van het kasteel komt. Er hangt een wolk boven.’
‘Je hebt gelijk.’ zegt Mauve. ‘Kom, laten we erheen gaan. Misschien kunnen we helpen.’
Zo gezegd, zo gedaan. De twee vrienden vertrekken naar het kasteel.

Het gerammel is ook in het elfendorp te horen. De elfjes zijn er net aan het eten. Amethist zit aan het hoofd van de tafel. Neon zweeft boven haar hoofd. Door het gerommel vallen een paar elfjes van hun stoel. Ook het bestek en de borden vallen op de grond. Er is zelfs een elfje dat een lepel op haar hoofd krijgt. Het resultaat is een prachtexemplaar van een buil. Zo groot als een elfenei. De andere elfjes zijn best jaloers.
‘Wat was dat?’ vraagt een elfje met blauwe vleugels.
‘Geen idee.’ zegt een tweede met een rode kroon.
Alle elfjes beginnen tegelijkertijd te praten. Iedereen wil weten wat er gebeurd was.
‘Het kwam van het kasteel.’ denkt Amethist.
‘Kom Neon.’ gaat ze verder. ‘We gaan kijken. Misschien is er iets aan de hand met de prinses en het toverlichtje. We vertellen jullie alles als we terug zijn.’
De twee verlaten het elfendorp.

‘Waaauw!’ Wat was dat?’ vraagt Violet en wrijft op haar hoofd. De ontmoeting met de tafelpoot had haar pijn gedaan.
‘Weet ik niet.’ piept Purper en rolt onder de boekenkast vandaan.
‘Goeie hemel! Wat voor licht straal jij uit?’ Violet staart naar het toverlichtje. ‘Waar is je paarse licht gebleven? Je straalt helemaal kleurloos.’
‘Jij hebt goed praten!’ antwoordt Purper. ‘De edelstenen van je halsketting zijn net gewone kristallen. Hun paarse kleur is helemaal weg.’
De vriendinnen kijken elkaar vragend aan. Hun ogen flitsen door de kamer. Merkwaardig. De muren zijn hun paarse kleur kwijt. Violet kijkt uit het raam en ziet dat de buitenmuren van het kasteel niet meer paars zijn. De paarden die op de binnenplaats lopen, hebben hun kleur ook verloren.
Tegelijkertijd schreeuwen ze: ‘Jeetje! Al het paars is weg! Hoe kan dat?’
Violet loopt naar de deur, opent die en beveelt: ‘Kom Purper! We gaan naar beneden. Eens zien of het paars echt overal weg is en hoe we het terug krijgen.’
Het toverlichtje volgt de prinses naar beneden. Het paars is inderdaad overal verdwenen!

Ze komen net op hetzelfde moment op de binnenplaats als Mauve, Lila, Amethist en Neon.
‘Dag Prinses!’ begroeten ze Violet. ‘Wat is hier gebeurd?’
De prinses haalt haar schouders op en antwoordt: ‘Weet ik niet. Purper probeerde een nieuwe toverspreuk uit. Maar die werkte niet. Opeens was er een vreselijk schudden en beven. Ik stootte mijn hoofd en Purper rolde onder de boekenkast. Toen we weer opstonden, zagen we dat er geen paars meer was.’
‘Heel merkwaardig.’ vindt Lila.
‘Misschien moeten we eens op onderzoek gaan.’ stelt Amethist voor.
‘Ja! Wie weet vinden we het paars terug.’ brult Mauve.
‘Goed, maar wel allemaal samen blijven.’ zegt Purper.
Iedereen is akkoord en ze vertrekken. Mauve en Lila vooraan. Daarachter Amethist naast Neon. Violet en Purper zijn de laatste.

Ze doorkruisen het hele kasteel en ze doorzoeken alle torens. Zelfs de kookpotten in de keuken vergeten ze niet! Maar tevergeefs. Ze vinden niks dat de oorzaak kan zijn van het verdwijnen van de kleur.
‘Zijn er ook kerkers in het kasteel?’ wil Amethist weten.
‘Ja, natuurlijk.’ zegt Violet. ‘Zullen we daar ook een kijkje nemen?’
Iedereen is akkoord en dus gaan ze de donkere gang naar de kerkers in. Goed dat Neon en Purper er zijn. Ze stralen hun beste licht en iedereen ziet waar hij of zij liep. De vrienden doorzoeken alle gangen en kamers onder het kasteel. Bijna geven ze het op en willen terug naar boven gaan.
Plotseling horen ze een luid gesnurk. Het komt van achter een deur die ze nog niet opengedaan hebben. Violet neemt de deurklink in haar linkerhand. Purper schijnt boven haar hoofd. De prinses duwt de deurklink naar beneden en gooit de deur open. Het gesnurk is oorverdovend! Iedereen gaat naar binnen. Ze kunnen hun ogen niet geloven!

Er ligt een grote paarse draak in de kamer. Kleine paarse rookwolkjes komen uit zijn neusgaten telkens hij uitademt. Zou dit enorme beest de oorzaak zijn van hun probleem? Lila sluipt erop af en duwt met haar neus tegen de draak. Ze doet het zo lang tot het dier zijn ogen opent. Als de draak de paarse krokodil ziet (zij had haar kleur behouden want net als Mauve, Amethist en Neon was ze niet in het kasteel geweest toen de kleur verdween), komt er nog meer rook uit zijn neusgaten.
‘Hé! Heb jij onze kleur weggenomen?’ wil Violet weten.
‘Jaaaaaa.’ antwoordt de draak. ‘Ik haat paars. Maar ik heb de kleur niet willen wegnemen. Dat moeten jullie geloven. Ik ben vreselijk bang van muizen, weet je.’

Muizen? Wat hebben die ermee te maken? Iedereen kijkt de draak vragend aan.
‘Ik zag een muis. Schrok me een bult. Haalde heel diep adem en toen was al het paars weg.’
De vrienden begrijpen dat de draak de kleur per ongeluk had weggenomen. Maar het probleem moet toch opgelost worden.
‘Denk je dat je ons onze kleur kunt teruggeven?’ wil Purper weten.
‘Ik weet het niet.’ twijfelt de draak. ‘Iets wat erin gaat, moet er ook uit kunnen denk ik.’
‘Probeer het toch maar.’ moedigt Violet de draak aan.
Deze kijkt heel bedenkelijk. Dan doet hij iets wat eigenlijk niemand zomaar mag doen. Toch zeker niet wanneer er nog anderen in de buurt zijn. Manieren, weet je. Je moet toch je manieren houden. Maar ja, soms zijn er uitzonderingen dus…
‘Buuuuuuuuurp!’ en ‘Prrrrrrrrrrrrrt!’ klinkt het tegelijkertijd zeer luid.
De draak laat een vreselijke boer en een enorme scheet. Gelukkig stinkt deze niet! Langzamerhand wordt de draak rood in plaats van paars. Tegelijkertijd worden de muren van de kamer, Purpers lichtje en Violets edelstenen terug paars. Alles is terug normaal!
‘Hoera!’ roept iedereen in koor.
Ze verven de muren van de kerkerkamer rood. Op de deur komt een bordje met daarop in grote groene letters geschreven ‘verboden toegang voor muizen’. De draak kan in zijn nieuw ingerichte kamer doen wat hij het liefst doet: slapen. Zonder zich te moeten ergeren aan de paarse muren of bang te zijn voor muizen.

En de anderen?
Mauve en Lila gaan terug naar het bos.
Neon vergezelt Amethist naar het elfendorp.
Violet en Purper gaan terug naar de toren met de roze vlag en proberen de toverspreuk nog eens uit.

Einde

© Ann Goormachtigh, 2015

Advertisements

2 comments on “Paars

  1. Aha, hier dus de oorspronkelijke Nederlandse versie!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: